تصریح

یادداشت‌های علی سلیمانیان

تصریح

یادداشت‌های علی سلیمانیان

تصریح

وَ ما لَکُمْ لا تُقاتِلُونَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذینَ یَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْیَهِ الظَّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ نَصیرا

شما را چه شده است که در راه خدا به مقاتله برنمی‌خیزید؟ در حالی که مردان و زنان و کودکان مستضعف صدا می‌زنند: پرودگارا! ما را از این آبادی که اهلش ظالم است نجات بده! و برای ما از جانب خودت ولی‌ای برگزین و برایمان از سوی خویش یاری‌گری قرار بده! (قرآن کریم؛ سورۀ نساء، آیۀ 75)

● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ●

تصریح در تلگرام: t.me/tasrih
تصریح در تام‌تام: tt.me/tasrih
تصریح در ایتا: eitaa.com/tasrih
تصریح در سروش: sapp.ir/tasrih
تصریح در بله: ble.im/tasrih
تصریح در گپ: gap.im/tasrih
🔸
ایمیل: tasrih.ir@gmail.com

● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ●

مسئولیت ما مسئولیت تاریخ است. بگذارید بگویند حکومت دیگری بعد از حکومت علی(ع) بود، به اسم حکومت خمینی که با هیچ ناحقی نساخت، تا سرنگون شد. ما از سرنگون شدن نمی ترسیم، از انحراف می ترسیم.

معلم شهید غلام‌علی پیچک

بایگانی
آخرین نظرات
پیوندهای روزانه
پیوندها

زهرا ساعی نمایندۀ مرم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس می‌گوید: «هدف از تصویب قانون منع بکارگیری بازنشستگان این بوده که همان‌طور که در دنیا هم متداول است مدیران بازنشسته در سمت‌های مشاور عالی یا مشاور فعالیت کنند و از تجربۀ آن‌ها به این صورت استفاده شود.»


اگر قرار باشد نمایندۀ مردم، قانون را این‌چنین به نفع عده‌ای خاص که آمده‌اند تا همیشه بر سر کار بمانند تفسیر کند و راه‌های فرار از دست این قانون را هم برایشان تأمین نماید، آن وقت انتفاع مردم از این قانون اصلاحی به خسران مضاعف بدل می‌شود. این قانون اگر برای تأمین منافع عامۀ مردم تصویب شده، هدفش باید این باشد که دو حقوقی‌ها به زور قانون هم که شده بدنۀ اجرایی و تصمیم‌گیری کشور را به نیروهای تازه‌نفس‌تر و یک‌حقوقه بسپارند و بند نافشان را از بیت المال جدا کنند و بروند.


اگر «اصلاح قانون منع به کارگیری بازنشستگان در دستگاه‌ها»  فقط بازی با کلمات و باز کردن باب جدیدی در هزینه‌کرد از منابع عمومی است و قصد دارد با تعویض اسامی مناصب از «مدیر» به «مشاور»، هم‌چنان نفوذ آن عده را بر سر مصادر تصمیم‌گیری کشور حفظ کند و حقوقِ دوم را این بار با عنوان امن‌تر و بی‌حساب و کتا‌ب‌ترِ «حق مشاوره» برقرار نماید، همان بهتر که اصلاً تصویب نمی‌شد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ شهریور ۹۷ ، ۱۲:۱۹
علی سلیمانیان

«من در اینجا می‌خواهم از مردم یک تقاضا داشته باشم و دو قول هم به مردم بدهم.

تقاضای من از مردم این است که افراد آلوده به فساد را به ما معرفی کنند. ما در دهه اول انقلاب با کمک مردم توانستیم در مقابل همه تروریست‌های داخلی و خارجی بایستیم؛ چون خود مردم بودند که تروریست‌ها را معرفی می‌کردند.

اکنون هم از مردم می‌خواهیم که افراد فاسد و متخلف را که در دستگاه‌های مختلف ممکن است با آن‌ها برخورد داشته باشند، به ما معرفی کنند؛ البته این کار باید مستند باشد و هر شایعه‌ای را به ما منتقل نکنند.

قولی که به مردم می دهم دو چیز است: اول اینکه کسانی که اطلاع‌رسانی صحیحی در جهت معرفی مفسدین  به ضابطین یا به قوه‌قضاییه داشته باشند، حتما از آنها حمایت می‌شود و اگر بخواهند که مشخصات آن‌ها محفوظ بماند، حتما نام آن‌ها و مشخصات آن‌ها محفوظ خواهد بود و برای آن‌ها مشکلی پیش نخواهد آمد.

قول دومی هم که می‌توانم بدهم این است که قوه‌قضاییه به فضل پرورگار و با کمک مردم هیچ‌گونه خط قرمزی نخواهد داشت وانشاءالله با تمام توان در مقابل هر نوع فساد و جرمی ایستادگی خواهد کرد و پرونده‌ها را طبق قانون بررسی و احکام را صادر خواهد کرد.»


این قول‌ها را امروز معاون‌اول قوهٔ قضائیه داده؛ اما پیشاپیش زیرِ هر دویشان زده‌اند.


دربارهٔ قول اول، بلایی که سر منصور نظری آورده‌اند را در ذهنشان مرور کنند و بفرمایند چطور شد که گزارش ارسالی تخلفات قضات دادگستری شهرکرد به مراجع بالاتر برای رسیدگی، سر از میز خود آن قضات درآورد؟


دربارهٔ قول دوم هم بفرمایند اگر خط قرمزی برای رسیدگی وجود ندارد پس خطی که مانع از تشکیل دادگاهِ اتهامات برادران رئسای قوای قضائیه و مقننه بعد از این همه سال شده چه رنگی است؟


و اما بعد:

بگذارید عجالتاً دعوت معاون اول محترم قوهٔ قضائیه را هم برای معرفی متخلفان به دستگاه قضایی اینگونه اجابت کنیم:


 ۱. گزارش‌های رسیدگی نشدهٔ منصور نظری از تخلفات برخی قضات+اقدام مراجع بالاتر قضایی در  ارسال آن گزارش به خود قضات متخلف به جای رسیدگی به آن‌ها+اقدام بعدی قوهٔ‌قضائیه در زندانی کردن نظری


۲. پرونده‌های اتهامی برادران لاریجانی+تعلل چندین ساله در رسیدگی به پروندهٔ این‌ها+تلاش‌های عجیب برخی مقامات قضایی در منحرف کردن مسیر قضایی و انکار اتهامات محرز و علنی(مثلا این تلاش)


و این قصه سر دراز دارد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ شهریور ۹۷ ، ۰۱:۰۳
علی سلیمانیان

چهارشنبۀ هفتۀ گذشته، مجلس شورای اسلامی در حالی طرح «تشدید مبارزه با مفاسد اقتصادی» را با اخطار قانون اساسی مصطفی کواکبیان از دستور کار خارج کرد که به گفتۀ یکی از طراحان این طرح، بر اساس آئین‌نامۀ داخلی مجلس نمی‌توان در مرحلۀ بررسی کلیات، اخطار قانون اساسی داد؛ و بر این اساس اقدام رئیس جلسه در کنار گذاشتن طرح خطا بوده است.


اسماعیل سعیدی در این خصوص می‌گوید«یکی از همکاران درباره این طرح اخطار قانون اساسی داد و صد متاسفانه رئیس جلسه با قبول اخطار، طرح را به‌صورت غیرعادی از دستور کار جلسه خارج کرد. این درحالی است که نمایندگان نمی‌توانند به کلیات طرحی اخطار دهند و وقتی نوبت به مرحلۀ بررسی جزئیات می‌رسد، در آن وهله اخطارها شنیده می‌شود. بنابراین طبق آئین‌نامه نباید این کار را انجام می‌دادند اما دیروز این روند ناصحیح شکل گرفت. البته رئیس جلسۀ بعدی آقای مطهری قول داد در هیئت رئیسه این موضوع را بررسی و در صورت اقدام خلاف آئین‌نامه، مجدداً طرح را به صحن علنی ارجاع دهد...

رئیس جلسه آقای پزشکیان بود، خطا کرد و این باید جبران شود، این اتفاقات بعضاً می‌افتد و شاید رئیس جلسه کاملاً به موضوع تسلط نداشته باشد اما اینکه ادامه دهند و به خروج آن از دستور اصرار کنند خبط است و زحمات زیادی را به هدر می‌دهد. حتی ما با رئیس مجلس شورای اسلامی صحبت کرده بودیم تا با اعمال ماده 75 مانع بررسی و تصویب این طرح نشوند.

از نظر ما اخطار وارد نبود، بنده از طراحان این طرح هستم و صدها ساعت بر روی آن وقت گذاشتیم، با رئیس قوه قضائیه هماهنگ کرده و با کارشناسان قضایی جلساتی را ترتیب دادیم، با حوزه‌ علمیه و مرکز تحقیقات حوزه جلسات زیادی تشکیل یافت و حتی روزهایی که مجلس تعطیل بود ما به تعطیلی نرفتیم و روی طرح وقت گذاشتیم تا سریعا آماده شود.»


دکتر پزشکیان پیشتر نیز با استفاده از جایگاهش در مجلس و با نامه‌نگاری از طرف کمیسیونی خاص به رئیس قوۀ قضائیه، مانع از اجرای حکم دادگاه پروندۀ فساد در شورا و شهرداری تبریز شده بود. او در توجیه این کارش گفته بود: «هر کس از من درخواست کند، من مثل همان نامه را برایش می‌گیرم و پیگیرش می‌شوم»!


 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ شهریور ۹۷ ، ۱۶:۱۴
علی سلیمانیان

«ائمۀ ما متمول بودند. برای همین الان هم اگر به مدینه بروید موقوفات امیرالمومنین(ع) و بنی‌هاشم  را مشاهده می‌کنید. در ضمن احادیث بسیاری از ائمه وجود دارد که بر اهمیت روزی حلال تاکید می‌کند این موضوع به نوعی در بیانات مقام معظم رهبری نیز وجود دارد و معتقدند که شیعه باید صورت حلال کسب ثروت کند. می‌خواهم بگویم عدل امیرالمومنین(ع) ربطی به دارا یا فقیر بودن وی نداشته، چون حضرت امیر(ع) توانسته با داشتن ثروت، عدل را به بهترین نحو اجرا کند.»


آنچه خواندید بخشی از گفتگوی نویسنده و تهیه کنندۀ سریال «پدر» با خبرگزاری قرآنیِ(!) «ایکنا»ست؛ اثری قارونی که بسیار تلاش کرده است تا تکاثر و اتراف و تبرج را به اسم دین و قرآن به خورد ملت دهد و آن را با امثال چنین حرف‌های قشری و غلط توجیه کند.


اثری تلویزیونی که در آن، دین خلاصه در ریش و چادر، گه‌گاهی مسجد رفتن و چند دقیقه‌ای قرآن دست گرفتن شده، و البته بیرون پریدن از پنجرۀ کلاسی در طبقۀ دوم به جای استفاده از درب برای فرار از متلک‌های چند دختر دانشجو!. دینی که ثروت‌اندوز و کاخ‌نشین و متبرج است و دیندارانِ غیرکاخ‌نشین‌اش، مشتی مسجدی و روضه‌گردهای عیب‌جو و خرافاتی‌‌. دینی که عشق و معرفت و کرامتش را فقط بنزسواران می‌فهمند و عیب‌جویی و خرافه و بی‌حرمتی‌اش را پیاده‌ها. دینی که در آن آیات قرآن زینت‌هایی هستند برای بزک پایانِ قارون‌نامه‌ها.


حامد عنقا دربارۀ قرآن و ارتباط سریالش با آن نیز گفته است: «قرآن تنها کتاب آسمانی است که در بستر زندگی جریان دارد، اما متاسفانه ما این ویژگی را فراموش کرده‌ایم و فقط قرآن را روی طاقچه خانه‌هایمان قرار داده‌ایم تا بچه‌ها به آن دست نزنند در‌صورتی‌که کودک باید از خردسالی با قرآن مانوس شود. نکته دیگری که می‌خواستیم در این سریال مد نظر قرار دهیم این بود، اگر به قرآن مراجعه کنیم متوجه خواهیم شد برخی از تصورات ما از این دین اشتباه است و هیچ ربطی به قرآن و اسلام ندارد.

مطلب دیگر که متاسفانه بسیار زیاد می‌شنویم این است که جامعه دین گریز شده یا این‌که جوانان نسبت به موضوعات قرآنی کم توجه شده‌اند در‌صورتی‌که اینگونه نیست و ما گرایش‌های قرآنی بسیاری را در بین جوانان می‌بینیم. این اتفاق به خوبی در فضای مجازی قابل لمس است. با این توضیح باید تا جایی‌که امکان دارد چنین کارهایی تولید شود تا جوانان امروزی بدانند، راه‌های قرآنی بسیاری وجود دارد، تنها کافیست به آن بیشتر دقت کنیم.»


آیا مهجوریتی بیش از این برای قرآن متصور است؟

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ شهریور ۹۷ ، ۱۱:۵۸
علی سلیمانیان

نزدیک به سه ماه از اعلام رسمی خبر اعادهٔ دادرسی پروندهٔ فساد در شورا و شهرداری تبریز می‌گذرد و تا کنون دادگستری استان هیچ خبری در خصوص روند اعادهٔ دادرسی ارائه نکرده است.


از طرفی مقامات قضایی استان و رئیس‌کل دادگستری، بارها وعده داده بودند که احکام به محض قطعیت یافتن، اعلام عمومی خواهند شد اما پس از قطعیت و پیش از باز شدن پای پرونده به لابی‌های مجلس و گرفتن دستور تجدید دادرسی، از عمل به وعدهٔ خود شانه خالی کردند.


اکنون که دادگاه‌های علنی مفسدان اقتصادی پس از نامهٔ رئیس قوهٔ‌قضائیه برپا شده و قرار بر فوریت و قاطعیت در رسیدگی به پرونده‌های فساد است و احکام دادگاه‌های غیرعلنی پیشین این پرونده هم کأن لم یکن تلقی شده‌اند، حکماً باید منتظر محاکمهٔ علنی و عن‌قریب متهمان پروندهٔ مذکور به نحوی که در آن نامه آمده است باشیم.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ شهریور ۹۷ ، ۰۸:۱۶
علی سلیمانیان

 «بنده تصمیم جازم دارم اسامی افراد و قضات و کارمندان متخلف را با تصویرشان در رسانه‌ها منتشر کنم.» 


این ترجیع‌بندی است که آقای قاضی القضات در یک سال ماضی به دفعات تکرارش کرده است، اما خبری از عملی شدنش در میان نبود، تا ...


تا این‌که دیروز سخنگوی قوۀ قضائیه، نفس‌ها را در سینه‌ها حبس کرد. او این‌بار با طوماری از قضات متخلف در دست به میان رسانه‌ها آمده بود تا جامۀ عمل به این «تصمیم جازم» بپوشاند:


یک قاضی به جرم «فساد اخلاقی» به «سلب صلاحیت قضایی و انفصال دائم از شغل قضایی» محکوم شده و دیگری به جرم « فساد مالی (اخذ رشوه)» به «سلب صلاحیت قضایی و بازخرید»!


آخر ما چه می‌دانستیم که قرار است این‌طور دمار از روزگار متخلفان دربیاورند. ما اصلاً آمادگی این همه خشانت را نداشتیم. اقل کم به خاطر لاطائلاتِ سازمان‌های جهانی حقوق بشری، این‌طور تار و مارشان نمی‌کردید!

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ شهریور ۹۷ ، ۱۵:۱۸
علی سلیمانیان

بنا بر آماری که رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس داده ۸۵ درصد سپرده‌ها، مال ۲/۵ درصد جامعه است. یعنی یک چهلم جامعه، هشت و نیم برابر همه پول دارند و باز یعنی  پول ثروتمندان این جامعه، اقل کم ۳۴۰ برابرِ بقیه است؛ و بازتولید چنین فاصلۀ فاحشی، فقر است و فقر و فقر.


جامعه‌ای که در آن توزیع ثروت چنین ناعادلانه است اصلاً ممکن است روی سعادت ببیند؟ و آیا گرفتاران در گسل‌های عمیق فقر در کنار قاف‌نشینان قله‌های تکاثر می‌توانند حق تنفس و حیات داشته باشند؟ و زندگی در چنین همسایگیِ دهشتناکی اصلاً قابل تحمل است مگر؟


«و ان الناس ما افتقروا و لا احتاجوا و لا جاعوا و لا عروا الا بذنوب الاغنیاء»؛ یعنی مردم فقیر نمی‌شوند و محتاج و گرسنه و برهنه نمی‌گردند مگر به جنایت توانگران؛ و این فرمایشی است از حضرت صادق علیه السلام.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ مرداد ۹۷ ، ۱۲:۲۲
علی سلیمانیان

برچیدن بساط مستضعفینی که از تنگی روزگار مجبور شده‌اند دست‌فروشی کنند، جنگ با مستضعف است؛ چه برسد به ضرب و شتم خاکشیرفروش بیچاره‌ای که در برهوت مسیر وادی رحمت، بساط مختصری داشت که هیچ معبری را سد نکرده بود و هیچ سفره‌ای را نیز کوچک.


توحش شهرداری در چنین شرایط ملتهبی که آبستن حادثه است، اگر اقدام علیه امنیت ملی نباشد، پس چیست؟ نهادهای امنیتی و قضایی چه برخوردی با مقامات مسئول از بابت چنین تشنج‌آفرینی‌هایی کرده‌اند و بساط امثال این اقدامات تا کی قرار است برقرار باشد؟


از طرفی نشستن روی یک متر مربع خاک خالی در برهوت، اگر مستوجب ضرب و شتم و به یغما رفتن سرمایهٔ ناچیز باشد، امثال قانون‌شکنی‌هایی که بخشی از خیابان عمومی را سال‌هاست به عنوان پارکینگ اختصاصی شهرداری رسماً به اشغال درآورده‌اند، مستوجب چه خواهد بود؟


و اما بعد؛

برادرم رضا عبدل‌پور!

پیشامدی که بر شما گذشت، جرعه‌ای است از تلخ‌کامی هر روزهٔ مستضعفین این شهر. بگذار شانه‌های زخمی‌ات نشانه‌ای باشد از آزادگی خبرنگاری که کوله‌بار تعهد بر شانه دارد و تلخ‌کامی‌ات سندی بر رسوایی جشنشان.

و چه تقارن عجیبی داشت این واقعه با روز خبرنگار. اگر قرار است مستضعفین را له کنند، بگذار خبرنگار هم با آنان هم‌داستان شود. هر روزت مبارک.

رضا عبدل پور


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ مرداد ۹۷ ، ۰۸:۰۲
علی سلیمانیان

شرایط اجتماعی امروز، شبیه دوران حسین بن علی(ع) است. جامعه‌ای طبقاتی و آشفته، با طبقۀ نوکیسۀ مرفهی که از درون حاکمیت سربرآورده است. کارگران، به بردگانی در دستان سرمایه‌سالاران زالوصفت تبدیل شده‌اند و حیات و مماتشان در دستان اربابان است؛ و صاحبان مناصب و بستگانشان که تا دیروز پابرهنه بودند، از قِبَل نجومی‌خواری و ویژه‌خواری، به آلاف و الوف رسیده‌اند و طرفی بسته‌اند. سرمایه‌سالاران و ویژه‌خواران هر روز متنعم‌تر می‌شوند و مستضعفان در تامین معاش مانده‌اند و هر روزشان خون دل می‌خورند و زندگی می‌گذرانند.


جامعه‌ای که در آن تبرج و تکاثر و اتراف نه تنها آشکار، بلکه ارزش شده‌اند. جامعه‌ای که شکاف طبقاتی‌اش آن‌قدر عمیق شده که خیابان‌هایش، هم دور-دورِ ماشین‌های آن‌چنانی سرمایه‌دار زادگانِ شکم‌پُری را شاهد است که تا پاسی از شب در بی‌دردی می‌لولند و هم شاهد گردش ارابۀ درد زباله‌گردهای گرسنه‌ای است که در پی لقمه‌ای نان، روز و شبشان را به هم می‌دوزند؛ اما هر روز دریغ از دیروز.


و در سوی دیگر این جامعه، در تریبون‌ها و منابر و رسانه‌ها، و در انظار معتبرشدگان و نزد صاحبانِ مناصب که خود تبدیل به طبقۀ اشراف سیاسی و اقتصادی و اجتماعی شده‌اند، همین شکم‌پُرانِ بی‌درد و سرمایه‌سالاران برده‌دار و صاحبانِ کوه‌های ثروتی که سیلِ فقر و فساد از بلندای آن جاری است محترمند؛ اما درماندگان، طبقات مستضعف و پابرهنگانی که هر چه داشته و دارند را بی‌چشم‌داشت فدای انقلاب کرده‌اند از ارج و احترام افتاده‌اند. 


بالانشینان، پیش خواص محترم شده‌اند چون از آنان توقع می‌رود که از کوه ثروتی که با مکیدن خون ضعیفان پدید آورده‌اند، به قدرِ گَردۀ نمک بر سفرۀ اینان بپاشند یا حتی از کیسۀ خلیفه و از بیت‌المالی که آن را چراگاهی برای شکم‌بارگی خود کرده‌اند، چندرغاز  پولکی خیراتِ منبر و محراب و  رسانه و گروهکشان کنند و به حرمت نان و نمکی که خورانده‌اند در امان باشند و محترم بمانند. و یا اقلاً می‌ترسند از اینکه با این زرمندانِ زورمند، درافتند.


در شبیهِ چنین جامعه‌ای، پسر علی بر سر همین خواص داد کشید که «ای مردم از آنچه خدا به اولیای خود پند داده عبرت بگیرید، مانند مذمت علمای یهود... خداوند آنان را نکوهش کرد، چون در میانشان از ظالمان فساد و تباهی می‌دیدند و نهی‌شان نمی‌کردند، به طمع آنچه از آن‌ها می‌رسید و از بیم آنچه از آن می‌ترسیدند... خدا امر به معروف و نهی از منکر را که تکلیف واجبی است، از خودش آغاز کرده است، زیرا می‌دانسته که اگر این فرضیه اقامه شود، همۀ فرایض از آسان و دشوار برپا شوند... شما می‌بینید که پیمان‌های خدا شکسته شده و نگران نمی‌شوید با اینکه برای یک نقض پیمانِ پدران خود به هراس می‌افتید. می‌بینید که پیمان رسول خدا(ص) خوار و ناچیز شده و کران و لالان و از کار افتادگان در شهرها رها شده‌اند و رحم نمی‌کنید و در خور مسئولیت خود کار نمی‌کنید و به کسانی که در آن راه تلاش می‌کنند وقعی نمی‌نهید و خود به چاپلوسی و سازش با ظالمان آسوده‌اید... مصیبت شما از همۀ مردم بزرگ‌تر است... شما ظالمان را در جای خودتان نشاندید... ضعیفان را به دست آنان سپردید که برخی را برده و مقهور خود ساختند و برخی را ناتوان و مغلوب زندگی روزمره کردند.»


و خونش را بر صورت خواب‌زدۀ ما پاشید تا بیدارمان کند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ مرداد ۹۷ ، ۱۱:۳۰
علی سلیمانیان

می‌فرماید: «إن الله تعالی فرض علی أئمة العدل أن یُقدّروا أنفسهم بضعفة الناس کیلا یتبیّغ بالفقیر فقره.» یعنی خداوند بر پیشوایان عادل واجب فرموده که خود را با ضعیف‌ترین طبقات مردم برابر قرار دهند تا فقر بر تهیدست سنگین نیاید و او را از پاى درنیاورد.


و حاشا که با این شاخص، جامعهٔ ما بر سبیل حق باشد که حتی دون‌پایه‌ترین صاحب‌منصبانش چون مترفین، در تنعم و برخورداری غوطه می‌خورند و به سلوک شاهان درآمده‌اند:


ماشین‌های گران‌قیمت، خانه‌هایی چون کاخ، ثروت‌هایی انباشته، مخارجی بی‌حساب، لباس‌هایی آن‌چنانی و از همه بدتر رفتاری متفرعنانه و کسانی که چون بندگان اطرافشان را گرفته‌اند؛ و این‌ها هر یک نشانه‌هایی است از طاغوت‌هایی که در درون حکومت حق سربرآورده‌اند.


مدیران در حکومت اسلامی، حق ندارند زندگی اشرافی داشته باشند و این شاخصی است برای تمییز حق از باطل و هر مدیری که در این شاخص نگنجد، طاغوت است ولو در جمهوری اسلامی باشد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ مرداد ۹۷ ، ۱۲:۰۳
علی سلیمانیان