تصریح

یادداشت‌های علی سلیمانیان

تصریح

یادداشت‌های علی سلیمانیان

تصریح

وَ ما لَکُمْ لا تُقاتِلُونَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذینَ یَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْیَهِ الظَّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ نَصیرا

شما را چه شده است که در راه خدا به مقاتله برنمی‌خیزید؟ در حالی که مردان و زنان و کودکان مستضعف صدا می‌زنند: پرودگارا! ما را از این آبادی که اهلش ظالم است نجات بده! و برای ما از جانب خودت ولی‌ای برگزین و برایمان از سوی خویش یاری‌گری قرار بده! (قرآن کریم؛ سورۀ نساء، آیۀ 75)

● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ●

تصریح در تلگرام: t.me/tasrih
تصریح در تام‌تام: tt.me/tasrih
تصریح در ایتا: eitaa.com/tasrih
تصریح در سروش: sapp.ir/tasrih
تصریح در بله: ble.im/tasrih
تصریح در گپ: gap.im/tasrih
🔸
ایمیل: tasrih.ir@gmail.com

● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ●

مسئولیت ما مسئولیت تاریخ است. بگذارید بگویند حکومت دیگری بعد از حکومت علی(ع) بود، به اسم حکومت خمینی که با هیچ ناحقی نساخت، تا سرنگون شد. ما از سرنگون شدن نمی ترسیم، از انحراف می ترسیم.

معلم شهید غلام‌علی پیچک

بایگانی
آخرین نظرات
پیوندهای روزانه
پیوندها

💠 آتش‌نشان بودن شغل نیست، تعهد است

پنجشنبه, ۳۰ دی ۱۳۹۵، ۰۶:۰۰ ب.ظ

 آتش نشان

 

آن وقت‌ها که سپاه مثل همه‌ی نهادهای انقلاب، هنوز دچار مالیخولیای بروکراسی نشده بود و بنیان‌های ایدئولوژیک و آرمانی‌اش را تسلیمِ نظم دیوانسلاری پشت میزی نکرده بود؛ و پاسدارها جایشان را به سپاهی‌ها نسپرده بودند، می‌گفتند: «پاسداری شغل نیست، تعهد است». و حقیقتش هم این بود؛ و گرنه چندرغاز پولی که با زور به پاسدارها می‌دادند و آن‌ها هم با اکراه این پول را برای امرار معاش اهل و عیالشان قبول می‌کردند، چه جاذبه‌ای داشت که جان‌هایشان را کف دست بگیرند و شب و روز نشناسند.

پاسداری، شغل نیست، تعهد است و هنوز هم هستند پاسدارانی که بر آن عهد مانده‌اند و تعهد را با شغل عوض نکرده‌اند.

 

آتش‌نشان بودن هم شغل نیست، تعهد است. آتش‌نشان‌ها مجاهدانی هستند که در میان هیاهوی زندگی و تقلای آسودگیِ انسانِ عافیت‌طلب، در گمنامی و بی‌ادعایی جهاد می‌کنند؛ شب و روز ندارند و جانشان را در برابر خطرات، کف دست گرفته‌اند. این‌ها مردان شرایطی هستند که حلش از عهده‌ی دیگران خارج است. آتش‌نشان‌ها مرد لحظات سختِ مردم‌اند. مجاهدت‌ها و از جان‌گذشتگی هر روزه‌ی این‌ها در پیچ و خم روزگار عافیت و در زرق و برق زندگی آسوده، فراموش می‌شود و فقط هجوم حادثه‌ها و خطرات  است که آنان را به خاطر ما می‌آورد.

 

آتش‌نشان بودن، یک تعهد است و گرنه کدام عقل معاشی است که مخاطرات هر روزه‌ی این جهاد را در برابرمعاش ناچیزِ آن، تحمل کند؟ و کدام حساب و کتابی این را می‌پذیرد که خداحافظی هرروزه از اهالی خانه را، آخرین دیدار با آنان گمان کند و برای امنیت مردم، دل به هر حادثه‌ای بسپرد؟

 

 

پی‌نوشت:

برای نجات آتش‌نشانان قهرمانی که درحادثه‌ی ساختمان پلاسکوی تهران، گرفتار آوار شده‌اند، دعا کنیم.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۵/۱۰/۳۰
علی سلیمانیان

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی